Tram

Ik ben vandaag voor het eerst met een tram door Antwerpen gespoord sinds 13 maart 2020.
Ik ging naar de film.
Tieners dragen liever een blik suikerziekte dan een mondmasker, sommigen doen zich voor als toekomstige  stervoetballers, dat is schattig.
Er wordt beduidend meer gegeten en gedronken op de tram dan vroeger. Alsof doritos en monster energy voedselgroepen zijn.

En misschien is dat wel waar. Vroeger was dat een pint, maar mijn moeder rook aan mijn adem en wist meteen waar mijn goede luim vandaan kwam.
Maar toen was maskers dragen nog optioneel.

Waar was ik? Oh ja. Een Dame van Stand stapt op aan Luchtbal.

Ze draagt geen masker, maar dat is niemand opgevallen. Want het meisje dat opstond, en haar plaats aanbood, ving met vingervlugge gratie de dame in haar val en landde haar zacht in een stoeltje, toen de tram weer eens te vroeg vertrok. Het was pas toen, dat ik zag dat ze geen masker droeg.

“Ze zal gevaccineerd zijn”, dacht ik. Maar belangrijker nog: ze zal begrepen hebben dat ze er niet alleen voor staat.

Een andere vrouw die uitstapt, raapt een zakje op en gooit het buiten in een vuilnisbak.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s